Mając na uwadze fakt, iż obowiązująca między Polską a Federacją Rosyjską Umowa Międzynarodowa w wielu aspektach dotyczących stosunków rodzinnych obywateli rosyjskich mieszkających w Polsce odsyła do uregulowań rosyjskiej ustawy, koniecznym wydaje się jej poznanie.

Z tej tez przyczyny na niniejszym blogu chcielibyśmy przedstawić regulacje obowiązujące w Federacji Rosyjskiej a dotyczące prawa rodzinnego tam funkcjonującego w wersji polskiej – w polskim tłumaczeniu.

Nadmienić przy tym trzeba, iż tłumaczenie to ma charakter autorski ( wykonane przy współpracy prawników, adwokatów rosyjskojęzycznych jak i polskich), co po pierwsze oznacza, iż nie stanowi ono samo w sobie wiążącej normy prawnej- tą jest tekst w języku rosyjskim, a po drugie stanowi przedmiot prawa autorskich Kancelarii Adwokacko Radcowskiej Kacprzak Kowalak w Poznaniu.  Tak więc drogi czytelniku jeżeli chcesz wykorzystać niniejsze tłumaczenie, je powielić musiałbyś uzyskać naszą zgodę.

Pamiętać przy tym należy, iż poszczególne podmioty Federacji mogą mieć przyjęte prawa, które uszczegółowiają normy zawarte w Kodeksie Rodzinnym Federacji Rosyjskiej, z tego też względu może się okazać również koniecznym zbadanie porządków prawnych poszczególnych Republik.

W niniejszym wpisie możecie się Państwo zapoznać z naszym autorskim tłumaczeniem, ale mam nadzieję jak najlepiej oddającym ducha rosyjskiej Ustawy, w zakresie art. od 10 do 15 Kodeksu rodzinnego Federacji Rosyjskiej, a regulujących kwestie związane z zawarciem i ważnością małżeństwa.

 

Tytuł II.Zawarcie i rozwiązanie małżeństwa

Artykuł 10. Zawarcie małżeństwa

1. Zawarcie małżeństwa następuje przed organem Urzędu Stanu Cywilnego.
2. Prawa i obowiązki małżonków powstają od dnia zarejestrowania małżeństwa w Urzędzie Stanu Cywilnego.

Artykuł 11. Procedura zawarcia małżeństwa

1. Zawarcie związku małżeńskiego następuje przy osobistej obecności osób wchodzących w związek małżeński, po upływie terminu miesiąca od dnia złożenia przez nich wniosku w Urzędzie Stanu Cywilnego.

W uzasadnionych przypadkach Urząd Stanu Cywilnego właściwy według miejsca rejestracji małżeństwa może zezwolić na zawarcie małżeństwa przed upływem miesiąca, a także może przedłużyć ten termin, ale nie dłużej niż na kolejny miesiąc.

W przypadku szczególnych okoliczności (ciąża, urodzenia dziecka, bezpośredniego zagrożenia życia jednej ze stron i innych szczególnych okoliczności) małżeństwo może być zawarte w dniu złożenia wniosku.

  1. Państwowa rejestracja faktu zawarcia małżeństwa odbywa się w sposób przewidziany dla państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego.
  2. Od decyzji odmawiającej rejestracji małżeństwa wydanej przez Urząd Stanu Cywilnego może odwołać się do sądu jedynie osoba, które chcę zawrzeć małżeństwo (jedna z nich).

Artykuł 12. Warunki zawarcia małżeństwa

1. Do zawarcia małżeństwa wymagana jest wzajemna i dobrowolna zgoda mężczyzny i kobiety, wchodzących w związek małżeński, i osiągnięcie przez nich wieku małżeńskiego.
2. Małżeństwo nie może być zawarte w przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w artykule 14 niniejszego Kodeksu.

Artykuł 13. Wiek małżeński

1. Małżeństwo może zawrzeć osoba, która ukończyła osiemnaście lat.

2. W przypadku zaistnienia uzasadnionych przyczyn organy samorządu lokalnego w miejscu zamieszkania osób, które chcą wstąpić w związek małżeński, mają prawo, na wniosek danych osób, zezwolić na małżeństwo osób, które ukończyły wiek szesnastu lat.

Porządek i warunki, na podstawie których dozwolone jest zawarcie małżeństwa z uwagi na zajście szczególnych okoliczności, po osiągnięciu wieku szesnastu lat, może być ustalone ustawami przyjętymi przez podmioty wchodzące w skład Federacji Rosyjskiej.

Artykuł 14. Okoliczności, które uniemożliwiają zawarcie małżeństwa

Nie jest dopuszczalne zawarcie małżeństwa między: osobami, z których przynajmniej jedna osoba pozostaje w innym zarejestrowanym związku małżeńskim; między bliskimi krewnymi (krewnymi w linii prostej wstępnymi i zstępnymi (rodzicami i dziećmi, dziadkiem, babcią i wnukami), rodzeństwem i rodzeństwem przyrodnim (mającymi wspólnych ojca lub matkę) braćmi i siostrami); przysposobionymi i osobami adoptowanymi; między osobami, z których przynajmniej jedna osoba uznana została przez sąd za ubezwłasnowolnioną ze względu na zaburzenia psychiczne.

Artykuł 15. Badanie lekarskie osób wchodzących w związek małżeński

1. Badania lekarskie osób wchodzących w związek małżeński, a także doradztwo w zakresie zagadnień medyczno-genetycznym i związanych z planowaniem rodziny prowadzone są przez medyczne organizacje państwowego systemu opieki zdrowotnej i samorządowej systemu opieki zdrowotnej w miejscu zamieszkania za darmo i tylko za zgodą osób wchodzących w związek małżeński.

2. Wyniki badania osoby, zawierającej związek małżeński, stanowią tajemnice lekarskią i mogą zostać przekazane osobie, z którą ta osoba zamierza zawrzeć związek małżeński, tylko za zgodą osoby, który przeszła badania.

3. Jeśli jedna z osób wchodzących w związek małżeński, zataiła fakt choroby wenerycznej lub zakaża wirusem HIV, to druga osoba ma prawo zwrócić się do sądu o uznanie małżeństwa za nieważne (artykuły 27 – 30 niniejszego Kodeksu).