Nie ulega wątpliwości, iż masowa emigracja obywateli Ukrainy do Polski wiąże się także z nowymi problemami prawnymi w stosowaniu prawa. Przede wszystkim z koniecznością stosowania przez polskie sądy i na terytorium Polski  przepisów Republiki Ukrainy  do stosunków rodzinnych obywateli Ukrainy.

Dlatego też chcielibyśmy przybliżyć regulacje ukraińskiego prawa rodzinnego, gdyż przepisy te w wersji polskiej w zasadzie nie są w żaden sposób dostępne w Polsce.

Nadmienić przy tym trzeba, iż tłumaczenie to ma charakter autorski ( wykonane przy współpracy prawników, adwokatów ukraińskich jak i polskich), co po pierwsze oznacza, iż nie stanowi ono samo w sobie wiążącej normy prawnej- ta jest tekst w języku ukraińskim, a po drugie stanowi przedmiot prawa autorskich Kancelarii Adwokacko Radcowskiej Kacprzak Kowalak w Poznaniu.  Tak więc drogi czytelniku jeżeli chcesz wykorzystać niniejsze tłumaczenie, je powielić musiałbyś uzyskać naszą zgodę.

W niniejszym wpisie prezentujemy jedynie część regulacji ukraińskiego Kodeksu rodzinnego, dalsze tłumaczenia znajda się także na stronach niniejszego bloga.

 

KODEKS RODZINNY UKRAINY

(Najwyższa Rada Ukrainy (NRU), 2002, nr 21-22, s. 135,

na dzień 02.02.2018 r.)

 

Rozdział II

MAŁŻEŃSTWO. PRAWA I OBOWIĄZKI MAŁŻONKÓW

 

Dział 3

POSTANOWIENIA OGÓLNE

 

Artykuł 21. Pojęcie małżeństwa

 

  1. Małżeństwo to rodzinny związek kobiety i mężczyzny, zarejestrowany w urzędzie rejestracji aktów stanu cywilnego.
  2. Prowadzenie wspólnego gospodarstwa (dosłownie: wspólne mieszkanie) przez kobietę i mężczyźnę, bez małżeństwa nie jest podstawą do wystąpienia u nich praw i obowiązków małżonków.
  3. Zawarcie małżeństwa zgodnie z prawem wewnętrznym związku wyznaniowego (dosłownie: religijny obrzęd małżeństwa) nie jest podstawą do wystąpienia u kobiety i mężczyźni praw i obowiązków małżonków, z wyjątkiem przypadków, gdy religijny obrzęd małżeństwa odbył się w celu tworzenia lub odnowienia organów państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego.

 

Artykuł 22. Wiek małżeński

 

  1. Kobieta i mężczyzna mogą wstąpić w związek małżeński jeśli ukończyli 18 lat.
  2. Osoby, które chcą zarejestrować małżeństwo, muszą osiągnąć wiek małżeński na dzień rejestracji małżeństwa.

 

Artykuł 23. Prawo do zawarcia małżeństwa

 

  1. Prawo do małżeństwa mają osoby, które osiągnęły wiek małżeński.
  2. Na wniosek osoby, która osiągnęła szesnaście lat, sąd może przyznać jej prawo do małżeństwa, jeśli okaże się, że to odpowiada jej interesom.

 

Artykuł 24. Dobrowolność małżeństwa

 

  1. Małżeństwo opiera się na wolnej zgodzie kobiety i mężczyźny.

Zmuszanie kobiety i mężczyzny do małżeństwa jest zabronione.

  1. Rejestracja małżeństwa z osobą, która jest uznana za ubezwłasnowolnioną a także z osobą, która z innych powodów jest w stanie wyłączającym świadomość swoich działań i (lub) nie mogła kierować nimi, ma skutki określone w artykułach 38-40 tego Kodeksu.

 

Artykuł 25. Monogamia

 

  1. Kobieta i mężczyzna mogą jednocześnie znajdować się tylko w jednym związku małżeńskim.
  2. Kobieta i mężczyzna mają prawo na ponowne małżeństwo dopiero po zakończeniu poprzedniego małżeństwa.

 

Artykuł 26. Osoby, które nie mogą być w małżeństwie między sobą

 

  1. W małżeństwie między sobą nie mogą znajdować się osoby, które są krewnymi w linii prostej.
  2. W małżeństwie między sobą nie mogą znajdować się brat i siostra z jednego jak i obojga rodziców. Rodzeństwem są bracia i siostry, którzy mają wspólnych rodziców. Przyrodnim jest rodzeństwo których łączy wspólna matka lub wspólny ojciec.
  3. W małżeństwie między sobą nie mogą pozostawać kuzyni, ciotka, wujek i siostrzeniec, siostrzenica.
  4. Wyrokiem sądu może być przyznane prawo do małżeństwa między rodzonym dzieckiem przysposabiającego i przysposobionym dzieckiem, a także między dziećmi, które zostały osobami adoptowanymi przez niego.
  5. W małżeństwie między sobą nie mogą pozostawać przysposabiający i przysposobiony.

Małżeństwo między przysposabiającym a adoptowanym dzieckiem może być zarejestrowane tylko w przypadku rezygnacji z adopcji.