Nie ulega wątpliwości, iż masowa emigracja obywateli Ukrainy do Polski wiąże się także z nowymi problemami prawnymi w stosowaniu prawa. Przede wszystkim z koniecznością stosowania przez polskie sądy i na terytorium Polski  przepisów Republiki Ukrainy  do stosunków rodzinnych obywateli Ukrainy.

Dlatego też chcielibyśmy przybliżyć regulacje ukraińskiego prawa rodzinnego, gdyż przepisy te w wersji polskiej w zasadzie nie są w żaden sposób dostępne w Polsce.

Nadmienić przy tym trzeba, iż tłumaczenie to ma charakter autorski ( wykonane przy współpracy prawników, adwokatów ukraińskich jak i polskich), co po pierwsze oznacza, iż nie stanowi ono samo w sobie wiążącej normy prawnej- ta jest tekst w języku ukraińskim, a po drugie stanowi przedmiot prawa autorskich Kancelarii Adwokacko Radcowskiej Kacprzak Kowalak w Poznaniu.  Tak więc drogi czytelniku jeżeli chcesz wykorzystać niniejsze tłumaczenie, je powielić musiałbyś uzyskać naszą zgodę.

W niniejszym wpisie prezentujemy jedynie część regulacji ukraińskiego Kodeksu rodzinnego, dalsze tłumaczenia znajda się także na stronach niniejszego bloga.

 

KODEKS RODZINNY UKRAINY

(Najwyższa Rada Ukrainy (NRU), 2002, nr 21-22, s. 135,

na dzień 02.02.2018 r.)

Dział 6

NIEMAJĄTKOWE PRAWA OSOBISTE I OBOWIĄZKI MAŁŻONKÓW

 

Artykuł 49. Prawo do macierzyństwa

 

  1. Żona ma prawo do macierzyństwa.
  2. Niechęć męża do posiadania dziecka lub niezdolność do poczęcia dziecka może być przyczyną rozpadu małżeństwa.
  3. Pozbawienie żony możliwości urodzenia dziecka (funkcji reprodukcyjnej) w związku z wykonywaniem przez nią konstytucyjnych, służbowych, pracowniczych obowiązków, lub w wyniku bezprawnego działania względem niej jest podstawą do odszkodowania za wyrządzone jej krzywdy.
  4. Dla ciężarnej żony powinny być stworzone warunki dla zachowania jej zdrowia i urodzenia zdrowego dziecka.
  5. Żonie-matce powinny być stworzone w rodzinie warunki do łączenia macierzyństwa z realizacją przez nią innych praw i obowiązków.

 

Artykuł 50. Prawo do ojcostwa

 

  1. Mąż ma prawo do ojcostwa.
  2. Odmowa żony do urodzenia dziecka lub jej niezdolność do urodzenia dziecka może być przyczyną rozpadu małżeństwa.
  3. Pozbawienie męża możliwości realizacji funkcji reprodukcyjnej w związku z wykonywaniem przez niego konstytucyjnych, służbowych obowiązków, obowiązku związanego z pracą lub w wyniku bezprawnego działania względem niego jest podstawą do odszkodowania za wyrządzone mu krzywdy.

 

Artykuł 51. Prawo żony i męża do szacunku do swojej tożsamości

 

  1. Żona i mąż mają równe prawo do poszanowania swojej tożsamości, swoich nawyków i preferencji.

 

Artykuł 52. Prawo żony i męża do fizycznego i duchownego rozwoju

 

  1. Żona i mąża mają równe prawo do fizycznego i duchowego rozwoju, zdobywania wykształcenia, przejawów swoich umiejętności, stworzenia warunków do pracy i wypoczynku.

 

Artykuł 53. Prawo żony i męża do zmiany nazwiska

  1. Jeśli podczas rejestracji małżeństwa żona lub mąż zachowali przedmałżeńskie nazwiska, mają prawo złożyć do organu państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego, który zarejestrował małżeństwo lub właściwego organu w miejscu ich zamieszkania oświadczenie o wyborze nazwiska jednego z nich jako ich wspólnego nazwiska lub oświadczenie o dołączeniu do swojego nazwiska nazwiska drugiego z małżonków.
  2. W przypadku zmiany nazwiska organ państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego wydaje nowe Świadectwo o zawarciu małżeństwa.

 

Artykuł 54. Prawo żony i męża do podziału obowiązków i wspólnego rozwiązywania kwestii związanych z  życiem rodziny

 

  1. Żona, mąż mają prawo do podziału między siebie obowiązków w rodzinie.

Żona, mąż powinni szanować jakąkolwiek pracę, która odbywa się w interesie rodziny.

  1. Wszystkie najważniejsze kwestie życia rodziny powinny być rozwiązywane wspólnie przez małżonków, na zasadach równości. Żona, mąż, mają prawo sprzeciwić się ich usuwaniu ich od rozwiązywania problemów życia rodzinnego.
  2. Uważa się, że działania jednego z małżonków dotyczące życia rodziny dokonane za zgodą drugiego małżonka.

 

Artykuł 55. Obowiązek małżonków do troski o rodzinę

 

  1. Żona i mąż zobowiązani są wspólnie dbać o budowanie relacji rodzinnych między sobą i innymi członkami rodziny w poczuciu wzajemnej miłości, szacunku, przyjaźni, wzajemnej pomocy.
  2. Mąż zobowiązany jest wzmacniać w rodzinie szacunek do matki.

Żona zobowiązana jest wzmacniać w rodzinie szacunek do ojca.

  1. Żona i mąż są odpowiedzialni wobec siebie nawzajem, przed innymi członkami rodziny za swoje zachowanie w niej.
  2. Żona i mąż muszą wspólnie dbać o materialne zabezpieczenie rodziny.

 

Artykuł 56. Prawo żony i męża do wolności i nietykalności osobistej

 

  1. Żona i mąż mają prawo do swobodnego wyboru miejsca zamieszkania.
  2. Żona i mąż mają prawo do podejmowania działań, które nie są zakazane przez prawo i nie są sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, dotyczącymi utrzymania relacji małżeńskich.
  3. Każdy z małżonków ma prawo do zaprzestania związki małżeńskie.
  4. Zmuszanie do zakończenia relacji małżeńskich, zmuszanie do pozostawania w związku małżeńskim, w tym zmuszanie do współżycia za pomocą fizycznej lub psychicznej przemocy, jest naruszeniem prawa żony, męża do wolności i nietykalności osobistej i może mieć konsekwencje prawne.

 

 

 

Z mojej praktyki wynika, że bardzo często z roszczeniem o zapłatę zachowku mamy do czynienia w sytuacji gdy umierają rodzice, którzy przed śmiercią darowali nieruchomość jednemu dziecku, a drugiemu (trzeciemu lub kolejnemu) nie podarowali nic i nie pozostawili po sobie majątku spadkowego.

Zgodnie bowiem z art. 994 § 1 Kodeksu cywilnego przy obliczaniu zachowku nie dolicza się do spadku drobnych darowizn, zwyczajowo w danych stosunkach przyjętych, ani dokonanych przed więcej niż dziesięciu, licząc wstecz od otwarcia spadku, darowizn na rzecz osób niebędących spadkobiercami lub uprawnionymi do zachowku.

Powyższe oznacza, że w podanym na wstępie przykładzie darowiznę nieruchomości dla pierwszego dziecka dolicza się do spadku i to niezależnie od tego kiedy została darowana.

Zupełnie inaczej sytuacja przedstawia się jeśli mamy do czynienia z umową dożywocia, która jest zbliżona do umowy darowizny. Umowa dożywocia zdefiniowana została w art. 908 § 1 Kodeksu cywilnego – jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie, powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

Mimo tego, że obie umowy są do siebie bardzo zbliżone to wartości nieruchomości przeniesionej w drodze umowy dożywocia nie dolicza się do spadku.

Nie ulega wątpliwości, iż masowa emigracja obywateli Ukrainy do Polski wiąże się także z nowymi problemami prawnymi w stosowaniu prawa. Przede wszystkim z koniecznością stosowania przez polskie sądy i na terytorium Polski  przepisów Republiki Ukrainy  do stosunków rodzinnych obywateli Ukrainy.

Dlatego też chcielibyśmy przybliżyć regulacje ukraińskiego prawa rodzinnego, gdyż przepisy te w wersji polskiej w zasadzie nie są w żaden sposób dostępne w Polsce.

Nadmienić przy tym trzeba, iż tłumaczenie to ma charakter autorski ( wykonane przy współpracy prawników, adwokatów ukraińskich jak i polskich), co po pierwsze oznacza, iż nie stanowi ono samo w sobie wiążącej normy prawnej- ta jest tekst w języku ukraińskim, a po drugie stanowi przedmiot prawa autorskich Kancelarii Adwokacko Radcowskiej Kacprzak Kowalak w Poznaniu.  Tak więc drogi czytelniku jeżeli chcesz wykorzystać niniejsze tłumaczenie, je powielić musiałbyś uzyskać naszą zgodę.

W niniejszym wpisie prezentujemy jedynie część regulacji ukraińskiego Kodeksu rodzinnego, dalsze tłumaczenia znajda się także na stronach niniejszego bloga.

 

KODEKS RODZINNY UKRAINY

(Najwyższa Rada Ukrainy (NRU), 2002, nr 21-22, s. 135,

na dzień 02.02.2018 r.)

 

Dział 5

NIEWAŻNOŚĆ MAŁŻEŃSTWA

 

Artykuł 38. Podstawy unieważnienia małżeństwa

 

  1. Podstawą nieważności małżeństwa jest naruszenie przepisów określonych w art 22, 24-26 tego Kodeksu.

 

Artykuł 39. Małżeństwo, które jest nieważne

 

  1. Nieważne jest małżeństwo, zarejestrowane z osobą, która jednocześnie znajduje się w innym zarejestrowanym małżeństwie.
  2. Nieważne jest małżeństwo, zarejestrowane między osobami, które są krewnymi w linii prostej pokrewieństwa, a także między rodzeństwem.
  3. Nieważne jest małżeństwo, zarejestrowane z osobą, która jest ubezwłasnowolniona.
  4. Na wniosek osoby zainteresowanej organ państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego unieważnia zapis o małżeństwie, zarejestrowany z osobami, o których mowa w części pierwszej – trzeciej tego artykułu.
  5. Jeśli małżeństwo jest zarejestrowane z osobą, która jest już w związku małżeńskim, w przypadku ustania poprzedniego małżeństwa do anulowania wpisów dotyczących ponownego małżeństwa ponowne małżeństwo staje się ważne z chwilą ustania poprzedniego małżeństwa.
  6. Zapis o małżeństwie wygasa, niezależnie od śmierci osób, z którymi zostało zarejestrowane małżeństwo (część pierwsza – trzecia tego artykułu), a także w przypadku rozpadu tego małżeństwa.

 

Artykuł 40. Małżeństwo, które zostaje uznane za nieważne przez sąd

 

  1. Małżeństwo zostaje uznane za nieważne przez sąd, jeżeli zostało zarejestrowane bez zgody kobiety lub mężczyzny.

Zgoda osoby nie jest dobrowolną, w szczególności wtedy, gdy w momencie rejestracji małżeństwa taka osoba cierpiała na poważne zaburzenia psychiczne, znajdowała się pod wpływem alkoholu, narkotyków, toksycznego odurzenia, w wyniku czego nie była świadoma w pełni znaczenia swoich czynów i (lub) nie mogła kierować nimi, lub jeśli małżeństwo zostało zarejestrowane w wyniku fizycznej lub psychicznej przemocy.

  1. Małżeństwo zostaje uznane za nieważne przez sąd w przypadku jego pozorności.

Małżeństwo jest zawarte pod pozorem, jeśli zostało zawarte przez kobietę i mężczyznę lub jedno z nich bez zamiaru tworzenia rodziny i nabywania praw i obowiązków małżonków.

  1. Małżeństwo nie może być uznane za nieważne, jeżeli w chwili rozpoznania sprawy przez sąd odpadły okoliczności, które potwierdzają brak zgody osoby na małżeństwo lub jego niechęć do założenia rodziny.

 

Artykuł 41. Małżeństwo, które może być uznane za nieważne przez sąd

 

  1. Małżeństwo może być unieważnione przez sąd, jeżeli zostało on zarejestrowane:

1) między przysposabiającym a przysposobionym  dzieckiem z naruszeniem wymagań określonych w części piątej artykułu 26 Kodeksu;

2) między kuzynami; między ciotką, wujkiem, bratankiem, siostrzenicą;

3) z osobą, która zataiła swoją ciężką chorobę lub chorobę niebezpieczną dla drugiego z małżonków i (lub) ich potomków;

4) osoby poniżej wieku małżeńskiego i któremu nie zostało przyznane prawo do małżeństwa.

  1. Podczas rozpatrzenia sprawy o uznanie małżeństwa za nieważne sąd bierze pod uwagę, w jakim stopniu to małżeństwo narusza prawa i interesy osoby, czas trwania wspólnego zamieszkania małżonków, charakter ich relacji, a także inne okoliczności, które mają istotne znaczenie.
  2. Małżeństwo nie może być uznanoe za nieważne w przypadku ciąży żony lub urodzenia dziecka u osób, o których mowa pkt 1, 2, 4 części pierwszej tego artykułu, lub jeśli ten, kto nie osiągnął wieku małżeńskiego podczas zawarcia małżeństwa, osiągnął wymagany wiek lub udzielono mu prawa do małżeństwa.

 

Artykuł 42. Osoby, które mają prawo złożyć do sądu pozew o uznanie małżeństwa za nieważne

 

  1. Prawo do odwołania się do sądu o uznanie małżeństwa za nieważne mają żona lub mąż, inne osoby, których prawa zostały naruszone w związku z rejestracją tego małżeństwa, rodzice, opiekun, kurator dziecka, opiekun osoby ubezwlasnowolnionej, prokurator, organ opieki, jeżeli tego wymagają ochrona praw i interesów dziecka, osoby przyznana ubezwlasnowolnionej lub osoby, zdolność których do czynności prawnych jest ograniczona.

 

Artykuł 43. Unieważnienie małżeństwa po jego ustaniu

 

  1. Rozwiązanie małżeństwa, śmierć żony lub męża nie jest przeszkodą do uznania małżeństwa za nieważne.
  2. Jeśli małżeństwo rozwiązano na mocy wyroku sądu, pozew o stwierdzenie jego nieważności może być wniesiony dopiero po odwołaniu wyroku sądu o rozwiązaniu małżeństwa.

 

Artykuł 44. Czas, od którego małżeństwo jest nieważne

 

  1. W przypadkach, przewidzianych w artykułach 39-41 tego Kodeksu, małżeństwo jest nieważne od dnia jego rejestracji.

 

Artykuł 45. Skutki prawne unieważnienia małżeństwa

 

  1. Nieważne małżeństwo (artykuł 39 Kodeksu), a także małżeństwo uznane za nieważne przez sąd, nie jest podstawą do wystąpienia u osób, między którymi było zarejestrowane, praw i obowiązków małżeństwa, a także praw i obowiązków, które ustanowiono dla małżeństwa odrębnymi ustawami Ukrainy.
  2. Jeśli w ciągu nieważnego małżeństwa osoby nabyły nieruchomość, to należy ona do nich na podstawie prawa wspólnej własności.

Wielkość udziałów każdego z nich wyznacza się odpowiednio ich zaangażowania (udziału) w nabyciu tego majątku własną pracą i środkami.

  1. Jeśli osoba otrzymywała alimenty od tego, z kim była w unieważnionym małżeństwie, kwotę wypłaconych alimentów uważa się za uzyskaną bez wystarczającej podstawy prawnej i podlega ona zwrotowi zgodnie z kodeksem Cywilnem Ukrainy, ale nie więcej niż za ostatnie trzy lata.
  2. Osoba, która mieszka w lokalu innej osoby w związku z rejestracją z nią nieważnego małżeństwa, nie nabyła prawa do przebywania w nim i może być eksmitowana.
  3. Osoba, która w związku z rejestracją nieważnego małżeństwa zmieniła swoje nazwisko, jest uznawana za osobę wykorzystującą to nazwisko bez wystarczającej podstawy prawnej.
  4. Skutki prawne określone w części od drugiej do piątej tego artykułu, stosuje się do osoby, która dowiedziała się o przeszkodach do zawarcia małżeństwa i ukryła je przed drugą stroną i (lub) organem państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego.

 

Artykuł 46. Szczególne skutki prawne unieważnienia małżeństwa

 

  1. Jeśli osoba nie wiedziała i nie mogła wiedzieć o przeszkodach do zawarcia małżeństwa, ma prawo do:

1) podziału majątku nabytego w unieważnionym małżeństwie, jako wspólnego majątku małżonków;

2) zamieszkania w lokalu mieszkalnym, do którego się wprowadziła w związku z zawarciem nieważnego małżeństwa;

3) alimentów zgodnie z art. 75, 84, 86 i 88 Kodeksu;

4) wykorzystania nazwiska, które wybrała podczas rejestracji małżeństwa.

 

Artykuł 47. Prawa i obowiązki rodziców i dziecka, które urodziło się w unieważnionym małżeństwie

 

  1. Nieważność małżeństwa nie wpływa na zakres wzajemnych praw i obowiązków rodziców i dziecka, które urodziło się w tym małżeństwie.

 

Artykuł 48. Uznanie małżeństwa za niezarejestrowane

 

  1. Małżeństwo, zarejestrowane w nieobecnosci narzeczonej lub narzeczonego, jest niezarejestrowane. Zapis o takim małżeństwie w organie państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego unieważnia się przez sąd na wniosek osoby zainteresowanej.

 

 

Nie ulega wątpliwości, iż masowa emigracja obywateli Ukrainy do Polski wiąże się także z nowymi problemami prawnymi w stosowaniu prawa. Przede wszystkim z koniecznością stosowania przez polskie sądy i na terytorium Polski  przepisów Republiki Ukrainy  do stosunków rodzinnych obywateli Ukrainy.

Dlatego też chcielibyśmy przybliżyć regulacje ukraińskiego prawa rodzinnego, gdyż przepisy te w wersji polskiej w zasadzie nie są w żaden sposób dostępne w Polsce.

Nadmienić przy tym trzeba, iż tłumaczenie to ma charakter autorski ( wykonane przy współpracy prawników, adwokatów ukraińskich jak i polskich), co po pierwsze oznacza, iż nie stanowi ono samo w sobie wiążącej normy prawnej- ta jest tekst w języku ukraińskim, a po drugie stanowi przedmiot prawa autorskich Kancelarii Adwokacko Radcowskiej Kacprzak Kowalak w Poznaniu.  Tak więc drogi czytelniku jeżeli chcesz wykorzystać niniejsze tłumaczenie, je powielić musiałbyś uzyskać naszą zgodę.

W niniejszym wpisie prezentujemy jedynie część regulacji ukraińskiego Kodeksu rodzinnego, dalsze tłumaczenia znajda się także na stronach niniejszego bloga.

 

KODEKS RODZINNY UKRAINY

(Najwyższa Rada Ukrainy (NRU), 2002, nr 21-22, s. 135,

na dzień 02.02.2018 r.)

 

Dział 4

REJESTRACJA MAŁŻEŃSTWA

 

Artykuł 27. Znaczenie państwowej rejestracji małżeństwa

 

  1. Państwowa rejestracja małżeństwa jest ustanowiona w celu zapewnienia stabilności relacji między kobietą i mężczyzną, ochrony praw i interesów małżonków, ich dzieci, a także w interesie państwa i społeczeństwa.
  2. Państwowa rejestracja małżeństwa poświadczana jest Świadectwem o małżeństwie, którego wzór zatwierdzany jest przez Gabinet Ministrów Ukrainy.

 

Artykuł 28. Wniosek o rejestrację małżeństwa

 

  1. Wniosek o rejestrację małżeństwa składa kobieta i mężczyzna do dowolnego organu państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego według ich wyboru.

Osoby, które złożyły wniosek o rejestrację małżeństwa, są uważane za narzeczonych.

  1. Wniosek o rejestrację małżeństwa składa kobieta i mężczyzna osobiście.
  2. Jeśli kobieta i (lub) mężczyzna nie mogą przez poważne przyczyny osobiście złożyć wniosku o rejestrację małżeństwa do władzy państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego, to taki wniosek notarialnie poświadczony mogą złożyć ich przedstawiciele. Pełnomocnictwa przedstawiciela powinny być poświadczone notarialnie.
  3. Jeśli rejestracja małżeństwa w danym dniu nie odbyła się, wniosek o rejestrację małżeństwa traci swoją moc po upływie trzech miesięcy od dnia jego złożenia.

 

Artykuł 29. Zapoznanie się narzeczonych z ich prawami i obowiązkami

 

  1. Organ państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego jest zobowiązany do zapoznania narzeczonych z ich prawami i obowiązkami jako przyszłych małżonków i rodziców i ostrzec o odpowiedzialności za ukrywanie przeszkód do zawarcia małżeństwa.

 

Artykuł 30. Wzajemna świadomość narzeczonych o stanie zdrowia

 

  1. Narzeczeni mają obowiązek informować siebie nawzajem o stanie swojego zdrowia.
  2. Państwo zapewnia tworzenie warunków dla opieki zdrowotnej oraz badania narzeczonych.

3.Procedura przeprowadzania badań lekarskich narzeczonych jest ustalana przez Gabinet Ministrów Ukrainy..

  1. Wyniki badań lekarskich są tajemnicą i są znane tylko dla narzeczonych.
  2. Ukrywanie informacji o stanie zdrowia przez jednego z małżonków, w następstwie którego może dojść do naruszenia (doszło do naruszenia) fizycznego lub psychicznego zdrowia innego partnera lub ich potomków, może być podstawą do uznania małżeństwa za nieważne.

 

Artykuł 31. Zobowiązania narzeczonych w przypadku rezygnacji z zawarcia małżeństwa

 

{Część pierwsza artykułu 31 uchylona na podstawie Ustawy nr 524-V od 22.12.2006}

{Część druga artykułu 31 uchylona na podstawie Ustawy nr 524-V od 22.12.2006}

  1. Osoba, która wycofała się z małżeństwa, jest zobowiązana do zwrotu drugiej stronie kosztów, które zostały przez nią poniesione w związku z przygotowaniem się do ślubu i wesela.

Takie koszty nie podlegają zwrotowi, w przypadku rezygnacji z małżeństwa na skutek sprzecznego z prawem, niemoralnego zachowania się panny młodej, pana młodego, ukrywaniem przez nią/niego okoliczności, które mają dla kogoś, kto zrezygnował z małżeństwa, istotne znaczenie (ciężka choroba, posiadanie dziecka, skazujący wyrok sądu w sprawie karnej itp.).

  1. W przypadku rezygnacji z małżeństwa osoby, która otrzymała prezent w związku z przyszłym małżeństwem, umowa darowizny na żądanie osoby, która dokonała darowizny może być unieważniona przez sąd.

W przypadku unieważnienia umowy osoba ma obowiązek zwrócić rzecz, która została jej podarowana, a jeśli rzecz nie została zachowana do zwrotu jej wartości.

 

Artykuł 32. Czas rejestracji małżeństwa

 

  1. Małżeństwo jest zarejestrowane po upływie jednego miesiąca od dnia złożenia przez osoby wniosku o rejestrację małżeństwa.

W przypadku zaistnienia uzasadnionych przyczyn kierownik organu państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego zezwala na rejestrację małżeństwa po upływie miesięcznego okresu.

  1. W przypadku ciąży panny młodej, urodzenia się dziecka, a także, jeśli istnieje bezpośrednie zagrożenie dla życia panny młodej lub pana młodego, małżeństwo jest rejestrowane w dniu składania wniosku lub w każdy inny dzień na życzenie narzeczonych w ciągu jednego miesiąca.
  2. Jeśli są znane informację o obecności przeszkód do zawarcia małżeństwa, kierownik organu państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego może odroczyć zarejestrowanie małżeństwa, ale nie więcej jak na trzy miesiące. Decyzja o takim odroczeniu może być zaskarżona do sądu.

 

Artykuł 33. Miejsce rejestracji małżeństwa

 

  1. Małżeństwo jest rejestrowane w pomieszczeniu organu państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego.

Na wniosek narzeczonych rejestracja małżeństwa odbywa się w uroczystej atmosferze.

  1. Na wniosek narzeczonych rejestracja małżeństwa może odbyć się według ich miejsca zamieszkania, miejscu świadczenia stacjonarnej opieki medycznej lub w innym miejscu, jeśli nie mogą oni z uzasadnionych powodów przyjechać do państwowej rejestracji aktów stanu cywilnego.

 

Artykuł 34. Rejestracja małżeństwa w obecności panny młodej i pana młodego

 

  1. Obecność panny młodej i pana młodego w momencie rejestracji ich małżeństwa jest obowiązkowa.
  2. Rejestracja małżeństwa przez pełnomocnika zabrania się.

 

Artykuł 35. Prawo na wybór nazwiska przy rejestracji małżeństwa

 

  1. Narzeczeni mają prawo wybrać nazwisko jednego z nich, jako wspólne nazwisko małżonków lub zachować swoje dotychczasowe nazwisko, które mieli przed zawarciem małżeństwa.
  2. Narzeczona, narzeczony mają prawo dołączyć do swojego nazwiska nazwisko pana młodego, panny młodej. Jeśli oboje chcą mieć podwójne nazwisko, za ich zgodą wyznacza się nazwisko od którego będzie zaczynać się ich wspólne nazwisko.

Połączenie więcej niż dwóch członów nazwisk nie jest dozwolone, o ile nie wynika to ze zwyczaju mniejszości narodowej, do którego należy narzeczona i (lub) narzeczony.

  1. Jeśli w momencie rejestracji małżeństwa nazwisko narzeczonej, narzeczonego jest już podwójne, ona/on ma prawo wymienić jedno z członów swojego nazwiska na drugie nazwisko.

 

Artykuł 36. Skutki prawne małżeństwa

 

  1. Małżeństwo jest podstawą do wstąpienia w prawa i obowiązki małżonków.
  2. Małżeństwo nie może być podstawą do udzielenia osobie ulg lub korzyści, a także do ograniczenia jej praw i wolności, które zostały ustanowione przez Konstytucję i ustawy Ukrainy.

 

Artykuł 37. Legalność małżeństwa

 

  1. Małżeństwo jest legalne z wyjątkiem przypadków określonych w części pierwszej – trzeciej artykuł 39 Kodeksu, a także, jeżeli nie jest ono uznane za nieważne wyrokiem sądu.